Εξαγωγές EXW από την Τουρκία: γιατί ταιριάζει το FCA Το EXW είναι εύκολο στο χαρτί, ορφανό στο τελωνείο.

Τι λέει το EXW στα Incoterms® 2020

Ο κανόνας είναι σύντομος. Ο πωλητής θέτει το εμπόρευμα στη διάθεση του αγοραστή στο συμφωνημένο σημείο, χωρίς φόρτωση σε όχημα παραλαβής (A2). Η διενέργεια και η πληρωμή του εκτελωνισμού εξαγωγής, διαμετακόμισης και εισαγωγής είναι του αγοραστή (B7)· οι δασμοί, οι φόροι και το κόστος των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής βαρύνουν επίσης τον αγοραστή (B9). Ο ρόλος του πωλητή στον εκτελωνισμό περιορίζεται στη βοήθεια, κατόπιν αιτήματος, με κίνδυνο και έξοδα του αγοραστή, με έγγραφα και πληροφορίες (A7).

Στην επεξηγηματική σημείωση του ίδιου κανόνα, το ICC γράφει ότι το EXW μπορεί να είναι κατάλληλο για εγχώριες συναλλαγές όπου δεν υπάρχει καμία πρόθεση εξαγωγής του εμπορεύματος. Η συμβουλή του προς αγοραστή που αναμένει δυσκολία στον εκτελωνισμό εξαγωγής είναι εξίσου σαφής: επιλέξτε FCA, όπου η υποχρέωση και το κόστος του εκτελωνισμού εξαγωγής βαρύνουν τον πωλητή. Ο κατάλογος ελέγχου του ICC συμβουλεύει τους εξαγωγείς να εξετάζουν το EXW, αν το εξετάζουν καθόλου, μόνο για εγχώριες πωλήσεις. Για την επισκόπηση των έντεκα κανόνων δείτε Incoterms® 2020· για τον καταμερισμό κονδύλι προς κονδύλι δείτε τον πίνακα κατανομής κόστους Incoterms.

Ποιος υποβάλλει τη διασάφηση στην Τουρκία

Κανένα από τα κείμενα που διαβάσαμε δεν περιέχει πρόταση που να λέει «ξένος αγοραστής δεν μπορεί να υποβάλει διασάφηση εξαγωγής». Το αποτέλεσμα προκύπτει από τη συνδυαστική ανάγνωση περισσότερων διατάξεων, που δείχνουν όλες προς την ίδια κατεύθυνση.

Το πρακτικό αποτέλεσμα: ένας ξένος αγοραστής που δεν είναι εγκατεστημένος στην Τουρκία και δεν είναι μέλος ένωσης εξαγωγέων δεν μπορεί, κατά κανόνα, να μπει στο πεδίο του εξαγωγέα της διασάφησης. Η διασάφηση ανοίγει είτε στο όνομα του Τούρκου πωλητή είτε στο όνομα άλλης τουρκικής εταιρείας που εργάζεται για λογαριασμό του αγοραστή. Το EXW στη σύμβαση δεν το αλλάζει αυτό· απλώς αφήνει ανοιχτό ποιος θα το κάνει. Για τη νομική θέση του διαμεταφορέα που ορίζει ο αγοραστής, δείτε τη νομική θέση του διαμεταφορέα.

Γιατί η απαλλαγή ΦΠΑ εξαρτάται από τον πωλητή

Ο τουρκικός Νόμος ΦΠΑ απαλλάσσει τις εξαγωγικές παραδόσεις (άρθ. 11/1-a). Μια παράδοση θεωρείται εξαγωγική με δύο προϋποθέσεις: γίνεται σε πελάτη στο εξωτερικό, και το εμπόρευμα βγαίνει από το τουρκικό τελωνειακό έδαφος και φτάνει σε ξένη χώρα (άρθ. 12/1). Πελάτης στο εξωτερικό είναι αγοραστής του οποίου η κατοικία, ο τόπος δραστηριότητας, η καταστατική έδρα και το κέντρο δραστηριότητας βρίσκονται στο εξωτερικό (άρθ. 12/2).

Η Γενική Ανακοίνωση Εφαρμογής ΦΠΑ ορίζει πώς τεκμηριώνεται η απαλλαγή: η τελωνειακή διασάφηση και το τιμολόγιο πώλησης προς τον αγοραστή στο εξωτερικό επισυνάπτονται στη δήλωση ΦΠΑ όπου δηλώνεται η απαλλαγή· αν τιμολόγιο και διασάφηση δεν συμφωνούν, η εφορία ζητά πληροφορίες από το τελωνείο (II/A-1.1.2). Με άλλα λόγια, ο φάκελος απαλλαγής του πωλητή χρειάζεται διασάφηση που δείχνει τη δική του εξαγωγή έναντι του δικού του τιμολογίου.

Η Ανακοίνωση ρυθμίζει ρητά μια συγγενή περίπτωση: όταν, πριν από την εξαγωγή, το εμπόρευμα υφίσταται επεξεργασία ή άλλη χρήση από εγχώριες εταιρείες που ενεργούν για τον αγοραστή στο εξωτερικό, οι παραδόσεις σε αυτές τις εταιρείες φορολογούνται και απαλλάσσεται η εξαγωγή που κάνουν εκείνες (II/A-1.1.1). Για μια απλή παραλαβή EXW το κείμενο είναι λιγότερο ρητό, αλλά η απαλλαγή τεκμηριώνεται με διασάφηση που συμφωνεί με το τιμολόγιο του ίδιου του πωλητή (II/A-1.1.2). Αν η εταιρεία του αγοραστή στην Τουρκία ανοίξει τη διασάφηση στο όνομά της, ο πωλητής δεν έχει διασάφηση για να τεκμηριώσει την απαλλαγή και η πώληση μπορεί να θεωρηθεί εγχώρια με ΦΠΑ· επιβεβαιώστε με τον φορολογικό σας σύμβουλο. Ο ΦΠΑ που βάρυνε απαλλασσόμενη πράξη και δεν μπορεί να εκπέσει επιστρέφεται σε όποιον έκανε την πράξη (άρθ. 32).

Ο πωλητής που παραδίδει σε εξαγωγέα υπό τον όρο της εξαγωγής υπάγεται σε χωριστό καθεστώς (άρθ. 11/1-c), με δικές του προθεσμίες και προϋποθέσεις. Συζητήστε με τον φορολογικό σας σύμβουλο ποιο σας ταιριάζει.

Κίνδυνος φόρτωσης και FCA

Στο EXW η παράδοση γίνεται, και ο κίνδυνος περνά, όταν το εμπόρευμα τεθεί στη διάθεση του αγοραστή αφόρτωτο. Συνήθως όμως τη φόρτωση την κάνει ο πωλητής: το κλαρκ και η ράμπα είναι στις εγκαταστάσεις του, και οι κανόνες ασφαλείας δυσκολεύουν την είσοδο ξένου προσωπικού. Το ICC δέχεται ότι ο κίνδυνος ζημιάς όσο φορτώνει ο πωλητής μπορεί να βαραίνει τον αγοραστή, που δεν συμμετείχε φυσικά, και συμβουλεύει τα μέρη να το συμφωνήσουν εκ των προτέρων.

Το FCA κλείνει αυτό το κενό. Όταν ο κατονομαζόμενος τόπος είναι οι εγκαταστάσεις του πωλητή, η παράδοση γίνεται όταν το εμπόρευμα φορτωθεί στο μεταφορικό μέσο που οργάνωσε ο αγοραστής· ο κίνδυνος κατά τη φόρτωση μένει στον πωλητή, και ο πωλητής εκτελωνίζει το εμπόρευμα για εξαγωγή (FCA A7). Ο τόπος μπορεί να είναι το ίδιο εργοστάσιο και ο αγοραστής μπορεί να στείλει το ίδιο φορτηγό· το μόνο που αλλάζει είναι ποιος φορτώνει και ποιος εκτελωνίζει.